lunes, 24 de agosto de 2026

El paso por debajo del arco del Banco Santander

Debió ser el sábado que estábamos refugiados de la lluvia bajo el arco del Banco Santander cuando entró un coche, creo que por despiste, y estuvo varios minutos moviéndose dentro sin saber qué hacer hasta que alguien le ayudó a salir en dirección a la Calle del Martillo por entre dos bolardos.

Un caso parecido aquí.

Berzas rizadas montañesas

Yo creo que estas son las berzas rizadas que se echan al cocido montañés:


En un agréu de Sopeña de Cabuérniga. Al lado un poco de máiz que supongo sea autóctono y de consumo humano (para borona, por ejemplo), es decir, no híbridu:

domingo, 23 de agosto de 2026

Movimiento entrelazado

Es una finca que colinda con el monte, carretera y río, en Viaña. Por esta última parte no hay pared, solo árboles (bosquete de ribera) y ramas intercaladas de una forma que hemos visto otras muchas veces (no es algo puntual) para cerrar el paso a los animales:




Entraban a la rueda de San Roque de Bustablado con la comida:



sábado, 22 de agosto de 2026

La higuera espejo

La higuera es un árbol de marcado acento antrópico. Los romanos la tenían por un símbolo de hospitalidad. Quizá por eso que abunden a la puerta de las casas montañesas, por ejemplo aquí. En este aspecto, las higueras son como las golondrinas, cuyos nidos no se pueden retirar de los portales o aleros de las casas. Donde hay higueras, hay o ha habido humanos, por ejemplo aquí o aquí.

Bajaba el otro día a la Biblioteca Central por un callejón sin nombre en cuyo costado hay una casa antigua con higueras que dan al camino. Las han podado recientemente, solo hasta donde llega la mano, y se puede ver dentro:


viernes, 21 de agosto de 2026

Rapiando ena escuridá

En echando una cambalúa pola machina de Fisterra, lugar de paséu currutu pa los turistas cumu nós, veemos que una cría güelvi escapaa pa undi los sús padris dijendo que hay angu raru surgañando nel descansu de las escalerillas: mos asomamos y évati que era un mozu col capiruzu echáu rapiando solu

un mozu rapiando a la escontra de la solidez de la nochi.

jueves, 20 de agosto de 2026

Materiales para la etimología de Picos de Europa

He tratado en otras ocasiones sobre la posible etimología del siempre controvertido topónimo Picos de Europa, en particular aquí.

En la Sierra de Cuera, aquí para etimología, por detrás del antiguo campo de aviación, hay dos picos que a lo mejor también tienen algo que ver:


sábado, 15 de agosto de 2026

Libro sobre la romería de San Roque en Bustablado


Ayer doné a la Biblioteca Municipal de Santander este librito de la periodista cántabra Concha Crespo Reguero especialmente interesante por la descripción que hace de la romería de San Roque en el pueblo de Bustablado. Está dedicado por la autora. La fiesta es mañana. El librito tendrán que procesarlo, así que no estará disponible hasta dentro de un tiempo.

Recomiendo asistir a La Rueda de San Roque, aquí y aquí.

viernes, 14 de agosto de 2026

Retorno

Vamos a adelantar a un camión que transporta troncos de eucalipto. Se agitan ramitas verdes que sobresalen como de un muñeco despeluchado. Abro la ventanilla pero puede más la polución.

jueves, 30 de julio de 2026

Café para llevar

Me pidió para un café y le dije que no. Le invitó una señora que estaba sentada detrás. Se lo pidió para llevar. Al cabo de un rato levanté la vista y vi que estaba utilizando el vaso para pedir a la puerta.

martes, 28 de julio de 2026

Las aguas termales y la mirada periférica de Vivi

Estuvimos anoche un rato con Vivi, su pareja y una amiga en Sol. Raquel y yo también estábamos con una amiga. Ellos hoy iban a ir a las pozas que están debajo del puente de La Hermida. Nos invitaron pero tengo que terminar una entrevista que quiero que salga el uno y ya voy mal de tiempo. Estuvimos hablando de la falla que atraviesa longitudinalmente Cantabria. Les contamos que nosotros vamos a ir a Galicia en agosto y que nos encanta ir en busca de burgas, que son surgencias de aguas termales que hay en los ríos. Las más conocidas están cerca de los pueblos, incluso hay una en el casco urbano de Ourense, pero también hay burgas remotas. Buscarlas es toda una experiencia. Raro que no se conozca más. Entonces Vivi nos hizo ver que en Cantabria también las debía haber pero que se privatizaron: así La Hermida, Las Caldas, Puente Viesgo, etc. No había caído en la cuenta. Vivi tiene una mirada periférica que siempre aporta mucho.

Archivu del blog